მაშტაბური ძალადობის შემდეგ, მმართველი პარტიის წარმომადგენლებმა — ერთი შეხედვით — დაგმეს ჟურნალისტებზე თავდასხმები, თუმცა მათი განცხადებები ხშირად სცდებოდა ნეიტრალურ ან პრინციპულ რეაქციას. ხელისუფლება ცდილობდა გაეთანაბრებინა ჟურნალისტების წინააღმდეგ განხორციელებული ძალადობა სხვა დაპირისპირებებსა და ინციდენტებთან. შედეგად, ძალადობის ძირითადი წყარო — სახელმწიფო ძალოვნების ქმედება — გადაფარული აღმოჩნდა.

​

2024 წლის 8 დეკემბერს გამართულ ბრიფინგზე ირაკლი კობახიძემ საჯაროდ განაცხადა, რომ ძალადობა მედიის წარმომადგენლებზე მიუღებელია, თუმცა
მისი თქმით, არ გაშუქდა ინციდენტები, რომლებიც შეეხოთ „იმედის“, POSTV-ისა და საზოგადოებრივი მაუწყებლის ჟურნალისტებს.

როდესაც მას TV პირველის ჟურნალისტმა ფორმულას ჟურნალისტის გურამ როგავას დაზიანების შესახებ ჰკითხა, კობახიძემ უპასუხა  შეურაცხმყოფელი რიტორიკით და მას გაგდებით დაემუქრა

„პარტაქტივისტია, არც ჟურნალისტია და არც მოქალაქე, TV პირველის წარმომადგენელი ნაცი.“

​

ასევე, სატელეფონო ჩართვისას ტელეკომპანია „იმედთან“, მამუკა მდინარაძემ ჟურნალისტებზე თავდასხმას „ამაზრზენი“ უწოდა, თუმცა მისი შემდგომი განცხადებები პასუხისმგებლობის გაზიარების მცდელობას შეიცავდა:

„ჟურნალისტებზე თავდასხმა არის ამორალური, არა მხოლოდ დასაგმობი და ცუდი და ვგმობ კი არა, არის ამაზრზენი. ვინც არ უნდა იყოს. მაკა ჩიხლაძეზე ჩემი წარმოდგენები მაქვს, მაგრამ არაფერშუაშია ამ ფაქტების შეფასებისას. თუ ჩვენ გვინდა დემოკრატიასთან ახლოს, არა თუ დემოკრატიულ ქვეყანაში ვიცხოვროთ, ყველაფრის მიუხედავად უნდა ვთქვათ, რომ ეს არის ამაზრზენი. სხვები რომ ვერ ბედავენ, მისივე კოლეგები, რომ ამორალური უწოდონ ჟურნალისტზე თავდასხმას... იქ თუ ცოტა ნაკლებს არ დაგმობ, მერე ეს მოყვება ალბათ".

 

ამ განცხადებით, მმართველი პარტიის ერთ-ერთი ლიდერი, ერთი მხრივ, გმობს ძალადობას, თუმცა მეორე მხრივ, თავდასხმის მიზეზად მედიის მიმართ არსებულ კრიტიკულ დამოკიდებულებას ასახელებს. ასეთი ფორმულირება პასუხისმგებლობას აბუნდოვნებს და ძალადობის გამართლების მცდელობად აღიქმება.

​

​